Anasayfa | Kitaplar : Bir Ömrün Hikayesi | Dünden Bugüne Bektaşlı - Rasim ALTINTAŞ   Ben Okuyamam - Müşerref ALTINTAŞ   | info@rasimaltintas.com
 
 
 
 İletişim Bilgileri
 Eposta info@rasimaltintas.com
 

BEN OKUYAMAM

Müşerref ALTINTAŞ

1  ÖNSÖZ
2  BEN OKUYAMAM
3  EVİMİZ
4  BAHÇEMİZ
5  İHSAN AĞABEYİMİN GÜREŞİ
6  İHSAN AĞABEYİMİN ASKERE GİDİŞİ
7  ABLAMIN DÜĞÜNÜ ve İHSAN AĞABEYİMİN ŞEHİD OLUŞU
8  İLKOKULA KAYIT OLUŞUM
9  BABAMIN ÖLÜMÜ
10  ÇOCUK İKEN YANLIŞLIKLA KARAKOLA GÖTÜRÜLÜŞÜM
11  RAMAZAN İLE İLGİLİ BİR ÇOCUKLUK ANIM
12  ÇOCUKLUĞUMDA GÖRDÜĞÜM KÖY AĞASININ EVİNİN YAŞANTISI
13  EMİNE YENGEM İLE BİR ANIMIZ
14  ENİŞTEMLE ABLAMIN ŞAKASI
15  NEŞET AĞABEYİMLERİMİN YANINA GİDİŞİM
16  BEN OKUYAMAM
17  YENGEMİN İLK DOĞUMU
18  ADALET ÜÇÖZ İLE ARKADAŞLIĞIMIZ
19  AYŞE ULUSOY İLE ARKADAŞLIĞIMIZ
20  EVLENMEM
21  AYHAN’IN İLKOKULA KAYDOLUŞU
22  ANNEMİN ÖLÜMÜ
23  ANNEMİN ANLATTIKLARI
24  ANNEMİN SİGARA İÇMESİ
25  ANNEMİN KULLANDIĞI ÖZLÜ SÖZLER
26  RAHMETLİ KAYNANAMIN GÜREŞİ
27  DAYILARIM
28  ALANYADAKİ YAZLIK EVİMİZ
29  KALP AMELİYATI OLUŞUM
30  EŞİMİN AMELİYAT OLUŞU
31  EVLATLARIMIN NİŞANLANMA VE EVLENMELERİ
 
 
< Geri | İleri >
ADALET ÜÇÖZ İLE ARKADAŞLIĞIMIZ

 Neşet ağabeyim eczanesini Sorgun’dan Boğazlıyan’a taşıyınca o zaman Demokrat Partiden milletvekili olan Hasan Üçöz’ün evini kiralamıştı. Hasan Üçöz arkadaşım Adalet’in amcası idi. Ağabeyimin kiraladağı ev Adalet’lerin evi ile bitişikti. Adalet amcasının milletvekili olması ile hep gurur duyardı. İkimizde genç kızdık ve evlerimiz bitişik olduğu için her gün birlikte vakit geçirirdik. En çok günlük iş olarak kaneviçe işlerdik. Bizim evin altında penceresi mahalleye doğru bakan bodrum kat vardı. Karşımızdaki evde de sara hastası olan Dudu adında bir kadın otururdu. Adalet’le bodrum’a iner Dudu bacı diye seslenirdik kadın kalkar bizim evin kapısına gelir kapıyı çalardı, biz de bodrumda Adalet’le birlikte gülerdik. Bunu defalarca yapardık, kadıncağızda sürekli gelir kapıyı çalardı. Bir gün, çok kilolu bir adam bisikletiyle yoldan geçiyordu. Biz adama “bisikleti kıracaksın” diye bağırdık, ama bizi göremedi, sesimizi duyanlar aşağı bakıyorlardı ama bizi göremiyorlardı. Bir taraftan da kahkaha atıp gülüşüyorduk. Meğer bu adam hakim imiş ve yıllar sonra arkadaşım Adalet bu kişi ile evlendi.

Galip ve Abdi ağabeylerim penceresi avluya bakan odada yatarlardı. Bir gün Adalet bizim Şemşamer dediğimiz Ayçekirdeğini çitlemiş kabuğunu kese kağıdı ile ağabeylerimin yattığı odanın penceresinin önüne koymuş. Bunu gören Galip ağabeyim “vay domuz Adalet vay bize siz bu kabuk gibi boşsunuz demek istemiş” diye bağırdı.

1954-55 öğretim yılında ilçemizde iki yıllık Akşam Kız Sanat okulu açıldı. Adalet’le kaydımızı yaptırdık. Adalet’in yeşil benim pembe döpiyeslerimiz vardı. Bunları giyer bohçalarımızı iki elimizin üstüne tutarak okula giderdik. Bohçaların içinde kullandığımız iğne, iplik, makas ve kumaşlar bulunurdu. Bunlarla okula keyifle gider gelirdik. O yılın eylül ayında ben evlenip gittim. Yıllar sonra Ankara’da buluştuk, arkadaşlığımız hala devam ediyor.