Anasayfa | Kitaplar : Bir Ömrün Hikayesi | Dünden Bugüne Bektaşlı - Rasim ALTINTAŞ   Ben Okuyamam - Müşerref ALTINTAŞ   | info@rasimaltintas.com
 
 
 
 İletişim Bilgileri
 Eposta info@rasimaltintas.com
 

DÜNDEN BUGÜNE BEKTAŞLI

Rasim ALTINTAŞ

1  KAPAK
2  YAZARIN ÖZEÇMİŞİ
3  ÖNSÖZ
4  İLİMİZ, İLÇEMİZ,KÖYÜMÜZ
5  BEKTAŞLI KÖYÜMÜZ (BELDEMİZ)
6  KURULUŞU VE TARİHÇESİ
7  KONUMU
8  YAPILAŞMA DURUMU
9  DEMOGRAFİK YAPISI
10  OKULLAŞMA DURUMU
11  SİYASİ EĞİLİMİ
12  YÖNETİMİ
13  EVLERDE YAŞAM KOŞULLARI
14  AYDINLANMA ARAÇLARI
15  İÇME SUYU VE TEMİZLİK
16  KILIK KIYAFET DURUMU
17  ÖRGÜ VE DOKUMA İŞLERİ
18  TARIMSAL ÜRETİM VE EKONOMİK DURUM
19  BUĞDAYDAN ÜRETİLENLER
20  ŞEKER PANCARI VE AYÇİÇEĞİ ÜRETİMİ
21  YEM BİTKİLERİ ÜRETİMİ
22  SEBZE ÜRETİMİ
23  ÜZÜM VE PEKMEZ ÜRETİMİ
24  HAYVANCILIK
25  HAYVANLARIN BAKIMI VE BESLENMESİ
26  HAYVANLARDAN ELDE EDİLEN ÜRÜNLER
27  SÜTTEN ÜRETİLENLER
28  KÖYLÜNÜN ÖDEDİĞİ VERGİLER:
29  YEMEK ÇEŞİTLERİMİZ
30  YEMEK PİŞİRME
31  YEMEK SERVİS ARAÇLARI
32  KIŞLIK ERZAKIN HAZIRLANMASI
33  SOSYAL KURUMLARIMIZ
34  BAYRAMLAR
35  GELENEKLERİMİZ
36  DOĞUM ADETLERİ
37  SÜNNET ADETLERİ
38  ASKER UĞURLAMA
39  CENAZE DEFNETME
40  HALK ARASINDAKİ YANLIŞ İNANIŞLAR
41  SÖZLÜ EDEBİYATIMIZ
42  ATA SÖZLERİ
43  ÇEVREDE SÖYLENEN SÖZLER:
44  DEYİMLER
45  BİLMECELER
46  TEKERLEMELER
47  MANİLER
48  TÜRKÜLER
49  ÇEVRESEL FIKRALAR
50  ÇOCUK OYUNLARI
 
 
< Geri | İleri >
ÖRGÜ VE DOKUMA İŞLERİ

Endüstrinin yaygınlaşmadığı dönemlerde halk giyim eşyalarının bir bölümünü kendi üretimi ile elde ederdi. Hayvanların tüyünden (yününden), derisinden ve bazı bitkilerden yararlanarak birçok giyim eşyası üretmişlerdir. Aşağıda açıklandığı gibi basit örgü araçları geliştirmişler ve günümüze kadar bunlardan yararlanmışlardır.Günümüzde de bu araçları kullananlar vardır.

Davar Kırkma (Kırpma)
Bölgemizde pamuk üretilmediğinden örgü ve dokuma işlerinde  çoğunlukla yün, bazen de tiftik kullanılır. Heryıl bir kere haziran ayında davarların (koyun ve keçi) yünleri ve tiftikleri çobanlar veya bu işi bilen davar sahipleri tarafından uzun makasa benzeyen ve adına kırklık denen bir aletle kırpılır (kırkılır). Buna davar kırkma denir.


Kırklık


Kırklan yün ve tiftikler kadınlar tarafından temizlenir ve çeşmede yıkanır.Temiz bir yere serilip güneşte kurutulduktan sonra yün tarağı denilen bir tahta üzerinde iki sıra dizilmiş tarak biçimindeki ucu sivri demir çubuklardan geçirilerek taranır. İçindeki gereksiz şeylerden temizlenerek eğirilecek duruma getirilir.

 

Yün tarağı

 
İp Eğirme
Taranmış yün ve tiftikten ip (yünden yapılan ipliğe mahalli ad olarak ip denir) yapmak için kirmen denen dört kanatlı ağaçtan yapılmış küçük ve basit bir alet veya İğ denen bir ucunda başlığı olan ağaç çubuk kullanılır. Yün veya tiftik bu araçlarla eğrilerek ip yapılır. Elde edilen ip, çile veya gelep yapılarak kullanılacağı yere göre  çeşitli renklerde boyanır.         

Kirmen


İğ
 

Örgü Örme
Elde edilen İple, kadınlar tarafından (mil daha büyüğüne  şiş denilen) küçük demir çubuklar kullanılarak çorap, kazak, eldiven, boyun atkısı ve başlık gibi giyim eşyaları  örülür. Önceki yıllarda erkeklerin giydiği şalvar da örülürdü. Köyde kadınlar günlük işlerini bitirdikten sonra ,boş durmazlar, ya ip eğirirler, ya da örgü örerlerdi. O yıllarda çarşıdan çorap kazak v.s alınmazdı.                           

Mil

 
Istar Dokuma
Çok miktarda ip yapılmış ise çul, çuval, heybe, kilim, köşe yastığı yüzü ve benzeri eşyalar dokunur. Dokumak için evin boş bir odası veya uygun bir yerine Istar denilen dokuma tezgahı kurulur. Bu işi Koyunu (davarı) çok olan aileler yapardı.Bektaşlı’da kullanılan ıstar birbuçuk metre kadar aralıklı olarak yere gömülerek dikilmiş ve özel yapılmış olan iki ağacın üstünden ve altından birbirine bağlanarak kurulmuş sabit bir tezgahtır.Aşağıdaki resimde görülen ise  yeri değiştirilmeye elverişli bir ıstardır, ama kullanılış bakımından bir farkı yoktur.. Bu tezgaha yukarıdan aşağıya eriş adı verilen ipler gerilir. Dokunacak nesnenin ipi erişin arasından çapraz olarak geçirilir ve tarağa benzeyen dişleri olan kirkitle sıkıştırılarak sıra sıra dokunur. Örgü ve dokuma işleri genellikle kış aylarında yapılır ve boş zamanlar değerlendirilir. Kadınlar evde kullanılacak eşyaları, genç kızlar ise daha çok çeyizlerini dokur veya örerler.
Günümüzde evlerde dokuma işleri yok olmak üzere, çünkü her şey fabrika ürünü olarak halka sunulmaktadır. 

 

                               

Istar
                                            

Kirkit


Kilim ve Heybe